F/SEN 2026, 185 min., klasyfikacja wiekowa: od 12 lat, wersja oryginalna z napisami, z przerwą

Podczas castingu filmowego spotykają się dwie kobiety, które przed kamerą stają się matką i córką: Gloria i Nour. A rodzina powiększa się na naszych oczach. Wraz z innymi aktorami i amatorami świętują huczne wesele w Paryżu i wyruszają do Gwinei Bissau, by pożegnać głowę rodziny. Pomiędzy tymi dwoma rytuałami – pomiędzy Europą a Afryką Zachodnią, życiem a śmiercią, przeszłością a teraźniejszością – prawdziwe historie przeplatają się z fikcyjnymi opowieściami. To, co następuje potem, to wielkie święto życia: krążący taniec miłości i bólu, radości i odpuszczania. 

Zainspirowany ideami taoistycznymi tytuł DAO symbolizuje nieustanny, krążący przepływ życia, który łączy wszystko i uosabia równowagę przeciwieństw, takich jak narodziny i śmierć, migracja i ojczyzna, fikcja i rzeczywistość. Aktorzy i aktorzy-amatorzy – w tym członkowie rodziny Alaina Gomisa – improwizują w ramach celowo otwartej koncepcji realizacji. 

Reżyseria: Alain Gomis
Scenariusz: Alain Gomis
Zdjęcia: Céline Bozon
W rolach głównych: Katy Corréa, D'Johé Kouadio, Samir Guesmi, Mike Etienne, Nicolas Gomis, Fara Baco Gomis, Poundo Gomis

„DAO, trwający trzy godziny eksperymentalny film dokumentalno-fabularny francusko-senegalskiego reżysera Alaina Gomisa, to oda do wielopokoleniowej rodziny. Jego trzeci film konkursowy na Berlinale to przeżycie, prawdziwy haj, a przede wszystkim film, który najpierw się odczuwa, zanim spróbuje się go zrozumieć.” Tip-Berlin

„Pomiędzy Francją a Gwineą Bissau, między ślubem a pogrzebem – reżyser Alain Gomis tworzy wielki portret radości życia.” kino-zeit.de

W swoim nowym filmie drogi Alexandre Koberidze kontynuuje poetycką eksplorację swojej ojczyzny, Gruzji, po filmie „Co widzimy, gdy patrzymy w niebo?”. Film nakręcił kamerą wbudowaną w telefon komórkowy Sony Ericsson, co bez wątpienia stanowi wyzwanie dla widzów przyzwyczajonych do nieskazitelnej jakości obrazu współczesnych filmów mainstreamowych. Kto jednak otworzy się na powstałą w ten sposób estetykę, przeżyje czarujące doświadczenie kinowe. 

Kiedy znika młoda fotografka sportowa Lisa, jej ojciec postanawia ją odnaleźć i wraz z jej najlepszym przyjacielem, tajemniczym Levanim, wyrusza w podróż po Gruzji. Lisa ostatnio fotografowała stadiony piłkarskie w całym kraju. Wraz z przemijającym krajobrazem i przechodzeniem z jednego boiska na drugie zmieniają się ludzie oraz ich historie. Jednak wraz z każdym boiskiem i każdą wioską szanse na odnalezienie Lisy wydają się maleć…

Reżyseria: Alexandre Koberidze
Scenariusz: Alexandre Koberidze
Zdjęcia: Alexandre Koberidze
Muzyka: Giorgi Koberidze
W rolach głównych: David Koberidze, Otar Nijaradze, Irina Chelidze, Giorgi Bochorishvili, Vakhtang Panchulidze, Manu Tavadze

„Niezwykle piękny i nie do końca z tego świata”. Filmdienst

„Kto wykazuje się cierpliwością, by dać się porwać trzem godzinom cudownie osobliwej sztuki filmowej, zostanie nagrodzony poetycką podróżą na granice: kino jako przestrzeń doświadczeń, w której z pustki rodzą się małe cuda.” programmkino.de

Niemcy/Gruzja 2025, 186 min., klasyfikacja wiekowa: w trakcie rozpatrywania, wersja oryginalna z napisami, z przerwą

BRA/F/P/RUM 2025, 211 min., klasyfikacja wiekowa: w trakcie rozpatrywania, wersja oryginalna z napisami, z przerwą

Sérgio wyrusza do Gwinei Bissau w Afryce Zachodniej, aby jako inżynier środowiska pracować dla organizacji pozarządowej przy projekcie budowy drogi między pustynią a lasem. Podczas swoich wędrówek po wielkim mieście poznaje Diárę i Gui, którzy należą do lokalnej społeczności queerowej. Podczas gdy Sérgio jest świadkiem, jak koledzy i koleżanki z jego europejskiego środowiska pracy często zachowują się protekcjonalnie, a nawet agresywnie, Diára i Gui stają się dla niego jedyną przystanią i rodzi się między nimi delikatna więź. Ale czy Sérgio po prostu próbuje uciec od samotności na obcej ziemi? A może potrafi zastanowić się nad swoją rolą jako Europejczyka w afrykańskim kraju i traktować swoich nowych przyjaciół jak równych sobie?

Filmem „I ONLY REST IN THE STORM” Pedro Pinho, po „A FABRICA DE NADA”, przedstawia kolejne imponujące świadectwo kreatywności portugalskiego kina: pełen życia, meandrujący i zaskakujący film, pełen niezapomnianych obrazów, ukazujący moralny dylemat Zachodu w Afryce.

Reżyseria: Pedro Pinho
Scenariusz: Pedro Pinho, Miguel Seabra Lopes, José Filipe Costa, Luísa Homem, Marta Lança, Miguel Carmo
Zdjęcia: Ivo Lopes Araújo
Muzyka: Carpotxa, Mazulu
W rolach głównych: Sérgio Coragem, Cleo Diára, Jonathan Guilherme, Nástio Mosquito, Giovanni Maucieri

„Wybitny film w tegorocznym programie festiwalu w Cannes”. Screen Daily